Skelþunnur

Skelþunnur
(Lag / texti: Sigurður Bjóla og Valgeir Guðjónsson)

Skelþunnur í skýlinu við Hlemm
á báðum áttum reykjandi ell emm,
situr unglingurinn í skóginum
með fyllingar í tönnunum
á leiðinni heim úr sollinum.

Ja hvað skal gera í henni Reykjavík,
ein fimmtán vetra unglingstík
sem hefur hvorki áhuga á íþróttum
né nýjustu tækni og vísindum
og finnst hundleiðinlegt í skólanum.

Ég skil þetta ekki Valdi minn,
hér er pilsnerinn,
hvar krakkinn getur verið.

Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.
Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.

Sitjandi með hinum strákunum
í sama gamla strætisvagninum
gefur hann skít í mannfólkið,
skrifar „ríða“ með tússi á stólbakið
og nafnnúmerið sitt neðan við.

Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.
Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.
Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.
Almáttugur en sú mæða að eiga svona börn.

[af plötunni Spilverk þjóðanna – Bráðabirgðabúgí]