Stúdentshúfan

Stúdentshúfan
(Lag / texti: Bjartmar Guðlaugsson)

Þegar fyrirmyndarbarnið hætti að læra heima
og skellti sér með dúndurkrafti í trukkið.
Þá fyrirmyndarforeldarnir reyndu því að gleyma
og helltu sér með sama krafti í sukkið.

Svekkt og sár, hún mútta fellir tár,
það verður engin stúdentshúfa‘ í ár.

Og fyrirmyndarforeldrarnir fengu sér í staupið
og töluðu með tilfinningu um barnið.
Já, til hvers var nú púlað og til hvers var nú hlaupið
og hver á nú að fara út með skarnið.

Svekkt og sár, hún mútta fellir tár,
það verður engin stúdentshúfa‘ í ár.

Og fyrirmyndabarnið gerðist geðtruflað í háttum
og skellti sér í slorið til að vinna fyrir sér.
Og félagsmálaráðgjafinn reyndi að koma‘ á sáttum,
sagði: Krakkafíflið hló bara og gerði grín að mér.

Svekktur, sár, hann fellir fílatár,
það verður engin brauðterta í ár.

Nei það var ekki svona þegar pabbi þinn var ungur,
þá Mogadon var notað til að róa strekkta sál.
Og allir nefndir Haunkbellir, ræflar eða gungur,
sem ekki voru bjargálna og ræktuðu sitt mál.

Svekkt og sár, hún mútta fellir tár,
það verður engin stúdentshúfa í ár.
Það verður engin stúdentshúfa.
Það verður engin brauðterta.
Það verður engin stúdentshúfa í ár.

[af plötunni Bjartmar Guðlaugsson – Venjulegur maður]

Auglýsingar