Verður að sleppa

Verður að sleppa
(Lag og texti: Bubbi Morthens)

Þú deyrð á hverjum degi, sérð nafnið þitt þurrkað út,
það eina sem varð eftir af þér var fingrafar sem slapp við klút,
þú glímir við drauga hvern einasta dag, hverja dimma nótt,
þú verst með bókinni góðu, úr hverju horni er að þér, er sótt,
inni í þér brennur ofsafenginn eldur, þig langar að skaða þann
sem hvílir sæll við hlið hennar, óttinn í þér óx og brann.

Þú verður að sleppa, sleppa, engin önnur leið út
ef þú elskar hana þetta mikið,
þú verður að sleppa, sleppa, engin önnur leið út
ef þú elskar hana þetta mikið.

Þú deyrð á hverjum degi, ert orðinn aðeins fjarlæg minning nú,
það er blóðbragð í kjafti þér, hver ertu og hvert stefnir þú,
allt þitt er horfið, þér tengist ekki neitt,
eina stund er þér hrollkalt, hina brennandi heitt,
póstkassinn afneitar þér og dyrabjallan er ekki þín, í
augum hennar er eitthvað sem þú þekkir ekki,
eitthvað sem ljómar og skín.

Þú verður að sleppa…

Það geisar stormur í höfði þínu sem hrekur orðin þín burt,
þig langaði svo heitt að spyrja en þú lést það liggja kyrrt,
reiði, reiði, hatur, hatur, grimmd, víkið mér frá,
ég verð að komast út í ljósið, ég verð að ná,
það geisar stríð og gömlum vinum er stillt upp við múr,
þú heldu kjafti, þú segir ekkert, ertu honum eða mér trúr.

Þú verður að sleppa…

Það sem var er löngu liðið, köld það segir hún,
þú hörfar hægt þar til hælar þínir standa fram á blábrún,
ást þín logar ennþá, yljar engum brennir aðeins sárt,
þú veist, þú veist, þú verður að sleppa er það ekki orðið löngu klárt?
Þú veist hún læsir öllum dyrum, hleypir þér ekki inn,
felur orðin, felur sárin, engin tár á kinn.

Þú verður að slepppa…

Þú veist það sjálfur, þú varst veikur, þú sást ekkert þá,
myrkrið fyllti huga þinn og át þig innan frá,
bara bara ef ef það dugar ekki til,
nú ertu aðeins fölur skuggi á bak við hennar þil,
þó ást þín lifir er vonin engin, hún horfið í aðra átt,
ástin getur kalið hjörtu og þitt er að verða grátt.

Þú verður að sleppa…

Reiði, reiði, hatur, hatur, grimmd, víkið mér frá,
ég verð að komast út í ljósið, út í ljósið ég verð að ná,
guð gefi mér æðruleysi til að sætta mig við það sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því sem ég get breytt og vit til þess að greina þar á milli.

Þú verður að sleppa…

[af plötunni Bubbi Morthens – Ást]