Angelía

Angelía
Lag / texti: W. Meisel / Theodór Fr. Einarsson

Hví ertu svona dapur, kæri vinur minn?
Hvað er það sem þyngir svona huga þinn?
Er það einhver hulinn harmur,
hví er votur augnahvarmur,
komdu hérna kæri, hér er minn armur.

Get ég nokkuð huggað þína hrelldu sál?
Hjartans vinur, segðu mér þitt leyndarmál.
Ég sé það eru votar varir þínar,
ó, viltu ekki leggja þær við mínar?

Angelía! – Ég á sorg sem enginn veit.
Undrar þig þótt renni tár um kinnar heit?
Ég mun hana engum segja,
þótt ætti ég nú strax að deyja,
á undan þér mín elskulega meyja.

Ég hef eignast vonir, ég hef eignast þrá,
ég hef eignast það sem ég segi engum frá.
Allt er horfið frá  mér, gleymt og glatað.
Nú get ég ekki lengur veginn ratað.

[m.a. á plötunni Dúmbó og Steini – Dúmbó og Steini]