Fyrirgefðu mér

Fyrirgefðu mér
(Lag og texti: Sverrir Stormsker)

Nú hef ég áttað mig, ég var þér vondur,
en vina, ég er nýr
og betri, breyttur, allur annar,
auðmjúkur og hlýr.

Ég hefi opnað hnefann kreppta,
ég höndum tek þér tveim,
krýp í duftið, kyssi á tærnar,
ó, komdu aftur heim.

Ég lofa að spara spörkin og aldrei
sparsla þig í vegg.
Og aldrei skal ég aftur vina
á þér brjóta egg.

Og ég skal ekki úthrópa
þín eyru og þitt nef
og ekki troða upp í þig
ef þú færð þér kvef.

Og haglbyssunni‘ í hafsauga
ég henti af innlifun,
svo núna áttu ekki á hættu
að fá blýeitrun.

Já mér er ljóst að ég hef ljáð þér fátt
ef litið er á heild,
En leigubílinn borgaði ég
er þú brenndir á gjörgæsludeild.

Ég aldrei skal þér fleygja svo fast
að þú fleytir kellingar.
Já þú mátt treysta því ég ei meir geri
þér til hrellingar.

Ég sé svo eftir öllu saman,
ó ekki vera mér reið.
Ég hugsa til þess með hryllingi‘ er ég
þig hengdi‘ upp eins og skreið.

Það kemur ekki aftur fyrir,
því ég skal lofa þér.
Farðu að ráðum frelsarans
og fyrirgefðu mér.

[af plötunni Sverrir Stormsker – Hitt er annað mál]