Svo endar hver sitt ævisvall

Svo endar hver sitt ævisvall
(Lag / texti: erlent lag / Jón Helgason)

Svo endar hver sitt ævisvall
og yfirgefur skál og kút
er gellur dauðans grimma kall,
þitt glas er runnið út.
Þú hrumur fauskur, hækju fleyg
og haf þú ráð mitt, ungur sveinn,
ef flírar stúlkan fagureyg
þá fylgdu henni einn.
Ef þér virðist gröfin gína köld
þá er gott að fá sér staup í kvöld,
auktu svo einu við, öðru við,
tveimur við, það örvar hugrekkið.

Og þú sem hattinn hallan ber
við hörund rjótt í drykkjusal,
hinn svarti hópur safnast fer
er senn þér fylgja skal.
Og þú sem allur utan skin
með orðuskraut og hefðarbrag,
í smíð er komin kistan þín,
þeir klára hana í dag.
Ef þér virðist gröfin gína köld
þá er gott að fá sér staup í kvöld,
auktu svo einu við, öðru við,
tveimur við, það örvar hugrekkið.

Og þú sem annast aurasjóð
af ágirnd bak við slá og lás,
þér gleymast brátt hans gjöllu hljóð
á grafar þinnar bás.
Og þú sem umsnýst ær af sút
er afbrýðin þig heiftug slær,
bjóð góða nótt, statt upp, drekk út,
hleyp elja þínu nær.
Ef þér virðist gröfin gína köld
þá er gott að fá sér staup í kvöld,
auktu svo einu við, öðru við,
tveimur við, það örvar hugrekkið.

Að lokum bráðum líða fer
og löngu komið háttumál,
við eigum samleið, sé ég er,
því súpum kveðjuskál.
Og hefjum glös og þökkum þeim
er þessa veislu hafa gjört,
og löbbum undir leiðið heim
er logar stjarnan björt.
Ef þér virðist gröfin gína köld
þá er gott að fá sér staup í kvöld,
auktu svo einu við, öðru við,
tveimur við, það örvar hugrekkið.

[m.a. á plötunni Bubbi Morthens og Guðmundur Pétursson – Bellman]