Danska lagið

Danska lagið
(Lag / texti Eyjólfur Kristjánsson)

Manstu fyrir langa löngu,
við sátum saman í skólastofu.
Ég dáði þig en þú tókst ekki eftir mér,
ekki frekar en ég væri krækiber.
Þú varst alltaf best í dönsku,
það fyllti hinar stelpurnar vonsku
þegar kennarinn kallaði á þín til sín
og lét þig syngja á dönsku fyrir okkur hin.

Ó, ég mun aldrei gleyma hve fallega þú söngst, þú söngst.

viðlag
Der bor en bager på Norregade,
han bager kringler og julekager.
Han bager store, han bager små
han bager nogle med sukker på.
Og i hans vindue er sukkersager
og heste-, grise- og peberkage.
Og har du penge so kan du få
men har du ingen så kan du gå.

Og svo mörgum árum seinna
þá lágu leiðir okkar beggja
til útlanda þar sem fórum við í háskóla,
við lærðum söng og héldum saman tónleika.
Og eina stjörnubjarta kvöldstund
ég kraup á kné, ó hve nett var þín hönd,
þú sagðir já, kysstir mig og nú erum við hjón
og eigum litla Gunnu og lítinn Jón.

En ég mun aldrei gleyma hve fallega þú söngst, þú söngst.

viðlag

[m.a. á plötunni Bandalög – ýmsir]