Ég er kominn

Ég er kominn
(Lag / texti: Jens Hansson / Friðrik Sturluson)

Dæmdur maður dreg ég mína djöfla fleir’en einn,
viðurkenni það, það var ég sem rauk af stað.
Öldin verður önnur bráðum og þá muntu sjá
vandamálin leyst, því að ég hef breyst.

Ég er kominn, nú kveð ég á dyr,
já þær sömu og kvaddi ég fyrr,
ég er kominn, það kveður að mér í nótt.

Eflaust gengur ill’að gleyma, en þú getur reynt,
gerðu grín að því sem er fyrir bí.
Einsemd þín er úti ef þú opnar fyrir mér,
ekki vera þver, og töfraorðið er,

segðu: „kom-inn“, nú kveð ég á dyr,
já þær sömu og kvaddi ég fyrr,
ég er kominn, það kveður að mér í nótt.
Ég er kominn, nú kveð ég á dyr,
já þær sömu og kvaddi ég fyrr,
ég er kominn, það kveður að mér í nótt.

Ef ég nú hefði´ekki farið burt
þá væri ég ekki hér
að koma til þín á ný.

Ég er kominn…

Dæmdur maður dreg ég mína djöfla fleir’en einn,
viðurkenni það, það var ég sem rauk af stað.
Núna er ég hér Hvernig svo sem fer.

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – 12. ágúst ‘99]