Hver á sér fegra föðurland

Hver á sér fegra föðurland
(Lag / texti: Emil Thoroddsen / Hulda (Unnur Benediktsdóttir Bjarklind))

Hver á sér fegra föðurland
með fjöll og dali og bláan sand,
með norðurljósa bjarmaland
og björk og lind í hlíð?
Með friðsæl býli, ljós og ljóð,
svo langt frá heimsins vígaslóð.
Geym drottinn okkar dýra land
er duna jarðarstríð.

Hver á sér meðal þjóða þjóð
er þekkir hvorki sverð né blóð
en lifir sæl við ást og óð
og auð sem friðsæld gaf?
Við heita brunna hreinan blæ
og hátign jökla, bláan sæ,
hún unir grandvör, farsæl, fróð
og frjáls – við ysta haf.

Ó, Ísland, fagra ættarbyggð,
um eilífð sé þín gæfa tryggð,
öll grimmd frá þinni ströndu styggð
og stöðugt allt þitt ráð.
Hver dagur líti dáð á ný,
hver draumur rætist verkum í
svo verði Íslands ástkær byggð,
ei öðrum þjóðum háð.

Svo aldrei framar Íslands byggð
sé öðrum þjóðum háð.

[m.a. á plötunni Skólakór Kársness – Undir bláum sólarsali]