Kærastan kemur til mín

Kærastan kemur til mín
(Lag / texti: erlent lag / Jónas Friðrik Guðnason)

Ég verð alveg kyrr
og ég vinn ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

Ég fer ekki framar á sjóinn,
ég fæst ei við söng eða grín
og sama hver spyr,
ég segi ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

Já kærastan kemur til mín,
kærastan kemur til mín.
Ég verð alveg kyrr
og ég vinn ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

Hún stökk í burtu stelpan er
í steininum lenti ég
og einhver herjans hundur fékk
hana á burtu með sér.

Æ komdu nú kæra til mín,
ég kemst ekki á fætur án þín
og ekkert ég get og ekkert ég ét
uns kærastan kemur til mín.

Ég fer ekki í fötin mín lengur,
ég fæ mér ei bjór eða vín.
Ég verð alveg kyrr
og vinn ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

Já kærastan kemur til mín,
kærastan kemur til mín.
Sama hver spyr,
ég segi ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín

Já kærastan kemur til mín,
kærastan kemur til mín.
Sama hver spyr,
ég segi ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

Já ég verð alveg kyrr
og ég vinn ekkert fyrr
en kærastan kemur til mín.

[m.a. á plötunni Ðe lónlí blú bojs – Vinsælustu lögin]