Leppur, Skreppur og Leiðindaskjóða

Leppur, Skreppur og Leiðindaskjóða
(Lag / texti: Gunnar Þórðarson / Haraldur Sigurðsson, Þórhallur Sigurðsson og Gísli Rúnar Jónsson)

Leppur, Skreppur og Leiðindaskjóða
voru að sjóða bílskrjóða.
Ætluðu‘ að bjóða Sæma fróða, Galdra-Lofti
og Guðmundi góða – vongóða.
Leppalúða bar þar að og vildi fá að smakka
þó hann væri nýbúinn að hakka í sig
fimmtíu og fjóra óþekka krakka.
Af skrekki Skreppur saman skrapp
í kryppu krepptist kappinn,
Leppur lagði upp laupana,
Leiðindaskjóða fór að hljóða.

Leppalúði rölti inn og trýnið rak í pottinn,
sá þar glytta í bílskrjóðinn,
af undrun næstum oní pott
var dottinn – hottintottinn

Í hefndarskyni karldrjólinn
í ofsabræði og hita
reif hann af þeim reiðhjólin
og gleypti þau í einum bita.
Þá kom Grýla greppitrýn
og geiflaði sig í framan
og sló svo öllu upp í grín
og hló að öllu saman – svo gaman.

Leppalúði, algjör lúði
hauspúði, sem engu trúði
svo hann flúði og þeim trúði
hjá Þrúði, sem honum trúði.

[m.a. á plötunni Jólastjörnur – ýmsir]