Breyttir tímar

Breyttir tímar
(Lag / texti: Egó / Bubbi Morthens)

Þar sem þú labbar niður Laugaveginn
í leðurjakka með hakakross.
Skítsama um allt, frá hægri eða vinstri,
dreymandi augu þitt töffarabros.

Þú þykist vera hiss að ég skuli syngja
um atómvopn, glæpina.
Öll tjáning og túlkun um alvörumál,
að framtíð sé tjóðruð í kjarnorkubál.

Þú vilt ekki vakna, þú vilt vera í friði,
þú ert eins og útrunninn skiptimiði.
Þú átt þína keðju, rakvélablað,
finnst sem þú hafir meikað það.

Þó ég sé eins og hvert annað skítseiði í hópnum,
enginn stjórnmálagúrú með markmið eða völd.
Ég á enga lausn, kannski kirkjan á staðnum
ég er aðeins bölsýnismaður á kjarnorkuöld.

En meðan ég lifi, finn til með öðrum,
skal ég berjast gegn kúgun, eiturnöðrum.
Þú getur falið þig í þínum leðurjakka,
haldið áfram að leika saklausan krakka.

[m.a. á plötunum Egó – Breyttir tímar / Rokk í Reykjavík – ýmsir]
*tvö lög eru til við þennan texta