Paranoia

Paranoia
(Lag / texti: Bubbi Morthens)

Hvernig er að vakna, sjá skugga líða á brott?
Það er einhver á bak við dyrnar, þú finnur á þig er horft.
Draumarnir eru flúnir úr hvítu skálinni.
Hvernig er að vakna upp með fingraför á sálinni?

Úti hamast vindurinn, þú kúrir þig undir sæng.
Á glugganum hamast stúlkan þín eins og hrafn með brotinn væng.
Þú þorir ekki að opna, í augunum sérðu blóð.
Fyrir utan heyrir fæturna traðka paranoiu slóð.

Angurværir tónar nálgast ofur hægt.
Barnið í hjarta þínu löngu orðið er hrætt.
Búkar með engin andlit stjórnlaust líða um,
ó ef þú aðeins aftur gætir náð ljúfu draumunum.

Þú manst eftir konunni á horninu sem seldi mönnum tár,
mönnum sem voru dofnir, höfðu ekki grátið öll sín ár.
Hún er hætt að koma, þurr augun laugar ei meir,
uppsprettan er þurrausin en það vita ekki þeir.

Hvernig er að vakna, sjá skugga líða á brott,
skugga sem ekkert eftir skilja, samt krefjast að á þá sé horft?
Draumarnir eru flúnir úr hvítu skálinni.
Ó segðu mér, hvernig er að vakna upp með fingraför á sálinni?

[af plötunni Bubbi Morthens – Fingraför]