Bíddu við

Bíddu við
(Lag / texti: Geirmundur Valtýsson / ókunnur höfundur)

Við skólahliðið ég stundum stóð
er stúlka lítil hljóp til mín móð
og andlit mitt var þá allt sem blóð
er hún kallaði, er hún kallaði á eftir mér.

Bíddu við, bíddu við,
bíddu vinur eftir mér.
Æ lofaðu mér
að labba heim með þér,
ég skal vera svo væn
ef þú vilt í þetta sinn,
ég er svo hrifin af þér elsku Nonni minn.

Og árin liðu, við urðum stór,
ég út í heiminn á skipi fór
og hugur minn var þá hress og rór
er hún kallaði, er hún kallaði á eftir mér.

Víst ég vil, víst ég vil
og ég skal bíða eftir þér.
Og góði besti gleymdu ekki mér.
Ég verð þér trygg og trú,
það fór tár um hennar kinn,
ég elska mun þig alltaf Nonni minn.

En hún beið ekki eftir mér,
í einverunni hún gleymdi sér
en minningu‘ um það í barmi ég ber
er hún kallaði, er hún kallaði á eftir mér.

Bíddu við, bíddu við,
bíddu vinur eftir mér.
Æ lofaðu mér að labba heim með þér.
Ég skal vera svo væn
ef þú vilt í þetta sinn,
ég er svo hrifinn af þér elsku Nonni minn.

[m.a. á plötunni Óskalögin 3 – ýmsir]