Blakkur

Blakkur
(Lag / texti: erlent lag / Jónas Árnason)

Ég vaknaði fyrir viku síðan,
er vetrarnóttin ríkti hljóð
og sá þá standa Blakk minn brúna
í bleikri þorramánans glóð.
Svo reisti hann allt í einu höfuð
með opinn flipann og gneggjaði hátt
og tók síðan stökk með strok í augum
og stefndi heim í norðurátt.

Sú leið er erfið, gamli garpur,
þú getur ei sigrað þau reginfjöll,
þó stælt sé þín bringa og fætur fimir,
þín frægðasaga er nú öll.
Á grýttum mel þar sem geisar stormur
með grimmdarfrost og hríðarkóf,
ég sé hvar þú liggur klárinn karski
með klakaðar nasir og sprunginn hóf.

Þú skildir mig einan eftir, Blakkur,
því enginn vinur nú dvelst mér hjá,
og enginn hlusta á mitt elliraus
um æskustöðvarnar norðurfrá.
En í mínu brjósti býr eirðarleysi,
eykur og magnar sína glóð.
Mitt úlfgráa höfuð hátt ég reisi
og held í norður í þína slóð.

[m.a. á plötunni Karlakór Rangæinga, Ómar Diðriks og Sveitasynir – Öðruvísi en áður]