Blærinn í laufi

Blærinn í laufi
(Lag / texti: erlent lag / Jón frá Ljárskógum)

Blærinn í laufi hvíslandi hljótt
hörpuna stillir um vorljósa nótt.
Niðar við strönd af haföldu hreim,
hlæjandi stjörnuskrúð sindrar um geim.
Þrösturinn kvakar kvöldljóðin sín,
kliðurinn berst inn um gluggann til min.
Fögur er nóttin, hljóðlát og hlý,
heilög sú stund er við mætumst á ný.

Dís minna vona, yndið mitt allt,
án þín er vorskrúðið litlaust og kalt,
öll þessi fegurð, öll þessi dýrð
eyðist og hverfur, ef burtu þú flýrð.
Vina mín, drottning ljóðs míns og lags,
löng er ei stundin til komandi dags.
Fund okkar aðeins vornóttin veit.
Vittu nú, ljúfa hve ást mín er heit.

[m.a. á plötunni Svona var 1955 – ýmsir]