Dufl og dans

Dufl og dans
(Lag / texti: erlent lag / Valgeir Sigurðsson)

Ég fæ mér stundum einn lítinn hvert föstudagskvöld
og fram eftir vaki þótt nóttin sé köld.
Ég syng og ég drekk og ég drabba og slæst,
mér dugar það lán sem er hendi næst.

Viðlag
Því ég elska dufl og dans,
mig dreymir gleði í kvennafans.
Ég er býsna snjall í augum andsktotans,
ef ekki sérlegur vinur hans.

Öll laugardagskvöld er ég léttur og hress
og leik mér og syng eins og gulbröndótt fress.
Og hittirðu mann sem fer hníðinn um veg,
„hold kjaft“ þú veist að það er ekki ég.

Viðlag

Ég held mig við rúmið hvern heilagan dag
og held að nú sé ég kominn með slag.
Og síðustu stundir hins sárþjáða manns
svíða nú útblásið hjarta hans.

Viðlag

Hvern mánudag þegar menn fara á stjá
er morgunninn napur og dagsbirtan grá.
Brotið og skælt er mitt brennivínsnef
og barkinn er kominn með lungnakvef.

Viðlag

[m.a. á plötunni Þokkabót – Bætiflákar]