Ó, mín flaskan fríða

Ó, mín flaskan fríða
(Lag / texti: þjóðlag / Eggert Ólafsson)

Ó, mín flaskan fríða!
Flest ég vildi líða,
frostið, fár og kvíða,
fyrr en þig að missa:
mun ég ei mega kyssa
munninn þinn, þinn, þinn?
Munninn þinn svo mjúkan finn,
meir en verð ég hissa.

Íslands ítra meyja
engra stelpugreyja,
heldur hefðarfreyja,
sem hvergi sómann flekka,
mun ég minni drekka,
fái þær, þær, þær,
fái þær æ fjær og nær
frið og heill án ekka.

Þú mig gæðum gladdir,
góðu vini saddir,
hóf ég hæstu raddir,
hraut mér stöku vísa
pytluna mína‘ að prísa:
þú ert tóm, tóm, tóm,
þú ert tóm með þurran góm,
þér má eg svona lýsa.

[m.a. á plötunni Engel Lund – Íslenzk þjóðlög]