Vittu af mér

Vittu af mér
(Lag og texti: Ólöf Arnalds)

Ég kraup við lækinn
og drakk úr hendi þér.
Það var mín veröld
fyrst þegar ég man eftir þér.
Yngri, eldri
stundum þú varst,
fyndin feimin,
fékkst hláturskast með þér.

Vertu velkomin til mín,
ég skal breiða ofan á þig.
Hvenær sem er,
vittu af mér.

Og árin kvísluðust
áfram gegnum allt
og stundum andaði hlýju
og stundum var kalt.
En ég, ég stóð
oftast með þér,
af anda og blóði,
sama ég er og þú.

Vertu velkomin til mín,
ég skal breiða ofan á þig.
Hvenær sem er,
vittu af mér.

Þeir komu og fóru
en alltaf vórum við
og saman stóðum
og fundum aftur frið.
Sungið, dansað,
hlegið ég gat,
beðið, stansað,
gleymt þegar sat hjá þér.

Vertu velkomin til mín,
ég skal breiða ofan á þig.
Hvenær sem er,
vittu af mér.

[af plötunni Ólöf Arnalds – Við og við]