Undir Stórasteini

Undir Stórasteini
(Lag / texti: Jón Múli Árnason / Jónas Árnason)

Það var eitt sinn ógnarlítið stelpuhró
sem fór oft með mér fram að sjó.
Hún var klædd í ullarpeysu oná tær
með freknótt nef og fléttur tvær.
Saman tvö í fjörunni við undum okkur vel
meðan kollan var að kafa eftir kuðungi og skel.
Og á kvöldin þegar sólin sigin var
sátum við í næði undir Stórasteini
þar sem hún í leyni
lagði vanga sinn
ósköp feimin upp við vanga minn.

Síðan hef ég konur séð í Kaíró,
á Mandalay í Mexíkó.
Líka þær sem Kyrrahafið kafa í
og eiga heima á Havaí.
Sumar klæddust hýjalíni þegar þeim var heitt
en aðrar bara klæddust ekki yfirleitt í neitt.
Alltaf samt í huga mér og hjarta bjó,
hún sem klædd í ullarpeysu undir Stórasteini,
forðum tíð í leyni
lagði vanga sinn
ósköp feimin upp við vanga minn.

[m.a. á plötunni Sigurður Guðmundsson og Memfismafían – Oft spurði ég mömmu]