Flæði

Flæði
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Flæði. Einskonar æði,
líkt og mér blæði
-en þó engin und.

Tregi. Ég tala, en þegi.
Að nóttu og degi
ég vart festi blund.

Og hún opnar
í hjarta mér gáttir.
Verður þess valdandi
að maður missir áttir.
Hún er ókunn mér sú tilhneiging.
Þett’er ólýsanleg tilfinning.

Straumur. Öflugur flaumur.
Minn stóri draumur.
Fundin mín fjöl.

Gjafi. Líkt og mér hafi
tekist úr kafi
að komast á kjöl.

Og hún opnar
í hjarta mér gáttir.
Verður þess valdandi
að maður missir áttir.
Hún vekur
í huganum neista.
Lyftir mér upp án þess
að hafa hugmynd um það.
Hún er ókunn mér sú tilhneiging.
-Harla ólíkt því sem var.
Þett’er undursamleg tilfinning.

Ef þú brosir nú við mér
mun ég margfalt launa þér.
Viltu brosa, Sól, við mér.
Ég mun endurgjalda þér.

[á plötunni Sálin hans Jóns míns – Logandi ljós]