Flaskan mín fríð

Flaskan mín fríð
(Lag / texti: erlent þjóðlag / Jónas Friðrik Guðnason)

viðlag
Flaskan mín fríð,
flaskan mín fríð,
fer þér ekki bráðum að ljúka?
Mér leiðist allt geim,
nú langar mig heim
en líklega verð ég að strjúka.

Að fara meðan flaskan er til
mér finnst þó dálítið slakt.
Ef get ég ekki gert henni skil,
hvað gæti fólk um mig sagt?

Já fyrir viku fór ég á ball,
við fórum þangað í hús.
Þar upphófst þegar æðislegt knall
og allir höfðu nóg bús.

viðlag

Í fyrradag hinn fyrsti sem steinn
féll í andvaka dá
og síðan létust þeir einn eftir einn
uns ei var lífsmark að sjá.

Þeir supu drjúgt og sofa nú vært
en supu þó ekki allt.
Því ein er hér með innihald tært
og æpir stöðugt; þú skalt.

viðlag

Hún tæmast skal og troða sitt skeið
þó til þess verði ég einn.
En verst er það að líkleg’um leið
ligg ég sjálfur sem steinn.

viðlag

[m.a. á plötunni Ríó tríó – Allt í gamni]