Himinn og jörð

Himinn og jörð
(Lag / texti: Gunnar Þórðarson / Þorsteinn Eggertsson)

Í daufu rökkri gluggatjöldin bærast hægt við gluggann þinn.
Ég sé þig bregða fyrir andartak, til löngunar ég finn
því ég bíð einn hér úti og mig langar til að komast inn
en regnið streymir látlaust niður á stétt og niður húsvegginn
við gluggann þinn.
Ég veit ég verð að herða upp hugann ástin mín
því mér er orðið kalt.

viðlag
Glaður gæfi ég allt (himinn og jörð)
til að losa mig við feimnina,
glaður gæfi ég allt (himinn og jörð)
fyrir nótt í návist þinni (það er best á himni og á jörð).

Á himnum máninn hlær en þó er eins og gráti stjörnurnar.
Mig grunar að þig langi að hitta mig en hvenær eða hvar?
Æ, líttu snöggvast út um gluggann þinn og gef mér eitthvert svar.
Eitt bros frá þér mér gefa myndi kjark að freista gæfunnar,
gefðu mér svar.
Kannski ertu alein þarna inni ástin mín
og mér er orðið kalt.

viðlag

En nóttin er að verða svört
og myrkrið hefur öllu breytt í blautan leir.
Í brjósti mér slær hjartað ört.
Nú læt ég verða af því, Ég bíð ei meir.

Í daufu rökkri gluggatjöldin bærast hægt við gluggann þinn.
Ég sé þér bregða fyrir andartak, til löngunar ég finn.
Nú bíð ég ekki lengur hérna úti því mig langar inn
en regnið streymir látlaust niður á stétt og niður húsþökin,
nú kem ég inn.
Ég veit þú bíður þarna inni ástin mín
og mér er orðið kalt.

[m.a. á plötunni Gunnar Þórðarson – Himinn og jörð]