Lifði og dó í Reykjavík

Lifði og dó í Reykjavík
(Lag / texti: Magnús Eiríksson)

Hún var fædd fyrir fyrra stríð
og um sína tíð séð hefur sitt og hvað.
Sótti böllin hér áður fyrr,
ung og falleg kona, fékk ekki að sitja kyrr.

Inni’ í skáp hanga uppi’ á slá, gömlu kjólarnir,
hún kemst ekki í dag í þá.
Í þeirri borg sem er engri lík,
átti börn og buru, brennandi rómantík.
Lifði og dó í Reykjavík.

Lífið varð allt í einu strit
og í stuttu máli sagt ekki nokkurt vit.
Glöddu þá gamlar svipmyndir,
gleymdir draumar, allir vongóðu biðlarnir.

Inni’ í skáp hanga uppi’ á slá gömlu kjólarnir,
hún kemst ekki í dag í þá.
Í þeirri borg sem er engri lík,
átti börn og buru, minnkandi rómantík.
Lifði og dó í Reykjavík.

[m.a. á plötunni Mannakorn – Mannakorn 5: Bræðrabandalagið]