Sól um nótt

Sól um nótt
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Vertu mér sól um nótt og ský á heiðum himni.
Tifaðu títt og ótt taumlaust í sálu minni.
Vertu eitt og allt; ólga í mínum æðum.
Vertu mér sól um nótt.
Ég skal vera það sem þú væntir af mér.
Ég skal vera allt sem þú væntir af mér.

Vertu mitt eina skjól þá er skyggja tekur.
Vertu undir vagn minn hjól. Sú væra rödd sem vekur
mig að morgni dags. Á meðan vindur næðir,
vertu mitt eina skjól.
Ég skal vera það sem þú væntir af mér.
Ég skal vera allt sem þú væntir af mér.

Þegar allt um þrýtur, vertu glóð sem vekur eld hjá mér.
Uns þá yfir lýkur áttu mig ef eitthvað út af ber.

Vertu mér vin í neyð, vindur í segli mínu.
Varða á minni leið, markaðu mína línu.
Lóð á vogarskál minna vona og drauma.
Vertu mér vin í neyð.
Ég skal vera það sem þú væntir af mér.
Ég skal ver allt sem þú væntir af mér.

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Sól um nótt]