Það liggur svo makalaust

Það liggur svo makalaust
(Lag / texti: höfundur ókunnur)

Það liggur svo makalaust ljómandi á mér,
mér líkar svo vel hvernig heimurinn er.
Mér sýnist allt lífið svo ljómandi bjart
og langar að segja svo dæmalaust margt.
Hæ dúllía, dúllía, dúllía dei,
hæ dúllía, dúllía, dúllía dei.
Mér sýnist allt lífið svo ljómandi bjart
og langar að segja svo dæmalaust margt.

Það skilst varla hjá mér eitt einasta orð,
mér allt sýnist hringsnúast, stólar og borð.
Minn hattur er týndur og horfið mitt úr,
ég held ég sé kominn á sjóðandi túr.
Hæ dúllía, dúllía, dúllía dei,
hæ dúllía, dúllía, dúllía dei.
Minn hattur er týndur og horfið mitt úr,
ég held ég sé kominn á sjóðandi túr.

Samt líð ég hér áfram í indælisró,
í algleymi dillandi löngunarfró.
Já, þetta er nú „algleymi” ef „algleymi” er til,
því ekkert ég man eða veit eða skil.
Hæ dúllía, dúllía, dúllía dei,
hæ dúllía, dúllía, dúllía dei.
Já, þetta er nú „algleymi” ef „algleymi” er til,
því ekkert ég man eða veit eða skil.

[m.a. á plötunni Hljómsveit Bjarna Böðvarssonar – Útvarpsperlur 1940 – 1953]