Þorraþræll

Þorraþræll
(Lag / texti: þjóðlag / Kristján Jónsson)

Nú er frost á fróni, frýs í æðum blóð
kveður kuldaljóð, Kári í jötunmóð
Yfir Laxalóni liggur klakaþil
hlær við hríðarbyl, hamragil
Marar báran blá, brotnar þung og há
unnarsteinum á, yggld og grett á brá
Yfir aflatjóni æðrast skipstjórinn
harmar hlutinn sinn, hásetinn

Horfir á heyjaforðann hryggur búandinn
minnkar stabbinn minn magnast harðindin
Nú er hann enn á norðan, næðir kuldaél
yfir móa og mel myrkt sem hel
Bóndans býli á björtum þeytir snjá
hjúin döpur hjá honum sitja þá
Hvítleit hringaskorðan huggan manninn trautt
Brátt er búrið autt, búið snautt

Þögull þorri heyrir þetta harmakvein
gefur grið ei nein glíkur hörðum stein
engri skepnu eirir alla fjær og nær
kuldaklónum slær og kalt við hlær
Bóndi minn, þitt bú betur stunda þú
Hugarhrelling sú, er hart þér þjakar nú
þá mun hverfa, en fleiri höpp þér falla í skaut
Senn er sigruð þraut, ég svíf á braut

[m.a. á plötunni Íslenska vísnaplatan – ýmsir]