Þórsmerkurljóð

Þórsmerkuljóð
(Lag / texti: erlent lag / Sigurður Þórarinsson)

Ennþá brennur það mér í minni,
María, María,
hvernig við fundumst í fyrsta sinni.
María, María.
Upphaf þess fundar var í þeim dúr
að ætluðum bæði í Merkurtúr.
María, María, María, María,
María, María.

Margt skeður stundum í Merkurferðum,
María, María,
mest þó ef Bakkus er með í gerðum.
María, María.
Brátt sátu flestir kinn við kinn
og kominn var galsi í mannskapinn.
María, María, María, María,
María, María.

Því er nú eitt sinn þannig varið,
María, María,
að árátta kvensamra er kennafarið.
María, María.
Einhvern veginn svo æxlaðist
að ég fékk þig í bílnum kysst.
María, María, María, María,
María, María.

Ofarlega mér er í sinni,
María, María,
að það var fagurt í Þórsmörkinni.
María, María.
Birkið ilmaði, allt var hljótt,
yfir oss hvelfdist stjörnunótt.
María, María, María, María,
María, María.

Ei við eina fjöl er ég felldur,
María, María,
og þú ert víst enginn engill heldur.
María, María.
Okkur mun sambúðin endast vel
úr því að hæfir kjafti skel.
María, María, María, María,
María, María.

Troddu þér nú inn í tjaldið hjá mér,
María, María,
síðan ætla ég að sofa hjá þér.
María, María.
Svo örkum við saman vorn æviveg,
er ekki tilveran dásamleg?
María, María, María, María,
María, María.

[m.a. á plötunni Megas og Senuþjófarnir – Á morgun]