Ævintýr á gönguför

Ævintýr á gönguför
(Lag / texti: erlent lag / K.N. Júlíusson)

Úr fimmtíu centa glasinu ég fengið gat ei nóg,
svo fleygði‘ ég því á brautina og þagði
en tók upp aðra pyttlu og tappa úr henni dró
og tæmdi hana líka’ á augabragði.

Mér sortnaði fyrir augum og sýndist komin nótt,
í sál og líkam virtist þrotinn kraftur.
Ég steyptist beint á hausinn en stóð upp aftur fljótt
og steyptist síðan beint á hausinn aftur.

Svo lá ég eins og skata uns líða tók á dag,
leit út sem mig enginn vildi finna.
Ég hélt ég væri dauður og hefði fengið slag
og hefði kannske átt að drekka minna.

Þó komst ég samt á fætur og kominn er nú hér
en Kölski gamli missti vænsta sauðinn.
Og loksins hefur sannast á Lazarusi og mér
að lífið það er sterkara en dauðinn.

[m.a. á plötunni Jón Rósmann Mýrdal – Náttúrunnar börn]