Reykjavíkurnætur

Reykjavíkurnætur
(Lag / texti: Magnús Þór Jónsson [Megas])

Ég er bara lítill strákur og ég stika yfir holtið
og ég stefni niðrá Skalla að finna gengið mitt með soltið
af brensi til að hafna útí Hljómskálagarði í restina,
hátt uppi vornóttinni, dauðinn og djeilið reka svo lestina.

Viðlag
Ó Reykjavíkurnætur, ó Reykjavíkurnætur,
vá Reykjavíkurnætur, Reykjavíkurnætur í denn.

Og við flugskýlin útí Skerjafirði er sirkus sú með tjöldin,
þar má sjá bæði fíla og apa og ljón, jafnvel línudansara á kvöldin
og í Vatnsmýrinni þar er tívolí og það kostar krónu inn
eða kannski maður reyni að svindla sér, nei hann drepur okkur vörðurinn.

Viðlag

Það er kortérsgangur úr Norðurmýri og niðrá Lækjartorg,
annars nær maður bara leið eitt til að komast á rúntinn eða Hótel Borg,
ef ekki býðst neitt partí eftir ballið er allavega hægt um vik
að eigra út á Seltjarnarnes og drekkja sér í sjónum augnablik.

Viðlag

Og skotbyrgin uppí Öskjuhlíðinni þau heilla lítinn snáða,
við höldum til á bannsvæðunum og þar væri helst að fáða
en í skýli við flugvallarveginn er svo löggan í leyni,
þeir sem lenda í henni eru skrifaðir upp og flengdir og steiktir á teini.

Viðlag

Og þeir búa sig út og versla sér þrjár og fjórar flöskur
eða kannski fimm og vefja í teppi og pakka svo oní skólatöskur
og keyra útá vegina og veifa þar í blænum,
það er verslunarmannahelgin og maður rolast einn í bænum.

Viðlag

Það er einhver útí nóttinni sem gröfina sína grefur
en götuljósin þau vaka meðan borgin hún sefur
og tárin streyma, ég er bara fremur tuskulegur lítill drengur,
ég hef týnt mér útí bæ og ég finn mig ekki lengur.

Viðlag

Og rónarnir eru skammt undan að rónast nú og þá
eftir Rauðarárstíg kemur Svarta María með sírenurnar á,
ég stend við gluggann og ég horfi á þá hirta upp, lítill og mjór
og ég hugsa með mér, vá svona vill ég verða þegar ég er orðinn stór.

Viðlag

Það er ekki von að vel fari hjá fyrstu kynslóð á mölinni,
hún fríkar út á valkostunum og sekkur til botns í kvölinni,
ég er aðeins lítill strákur kominn lengst útí geim
og ég leita í örvæntingu en ég finn bara ekki leiðina heim.

Viðlag

[af plötunni Megas – Loftmynd]