Heimilisfriður veiðimannsins

Heimilisfriður veiðimannsins (frh. af laginu Heimilisfriður sem Ómar Ragnarsson orti)
(Lag / texti: engar upplýsingar / Ómar Ragnarsson)

(Hann)
Gaman væri að veiða með þér
en vandamálið það er,
að þú ert alltof ónýt við streð.
Við getum ekki haft þig mig.

(Hún)
Aha, heyra þetta.
Þér ferst að tala eins og Tarsan til mín,
tæplega kvensterkur og feitur sem svín.
Þú sérð ekkert nema silung og lax
svífandi í loftinu – ja það er nú bags
að eyða öllum helgum við að hanga úti í á
og koma heim með tvo og þrjá.

(Hann)
Þetta er heilbrigt og heillandi sport,
(Hún) Það er nú helst!
og þekkist hvergi raup eða gort.
(Hún) Þú segir ekki!
Þetta er framleiðsla og forretning góð,
sem sæmir fiskiþjóð.

(Hún)
Á nú að telja manni trú um það hér,
að tittirnir sem þú ert að veiða handa mér
borgi allt þitt bruðl og sukk,
brennivín og kvennakrukk.
Nei, slíkir atvinnuvegir eru alls ekkert vit,
án þess að haft sé eftirlit.

(Hann)
Nei – nú varð mér um og ó.
(Hún) Hvað meinarðu?
Finnst þér ég veiði ekki nóg?
(Hún) Sagði ég það?
Þar er ég sammála þér – það veit guð.
(Hún) Mikið var!
En það er ansi mikið puð.
(Hún) Ha?
Ég sagði að það væri það.

(Bæði)
Að lifa í hjónabandi hávaðalaust
og hamast sumarið allt fram á haust,
við að veiða alls ekki neitt.
Auðvitað finnst frúnni það leitt,
vill enga veiðimennsku – og þó
af því við veiðum ekki nóg.

[óútgefið]