Allur lurkum laminn

Allur lurkum laminn
(Lag / texti: Hilmar Oddsson)

Allur lurkum laminn geng ég leiður heim til mín,
nóg er komið næturgaman.
Allur blár og marinn geng ég barinn, ástin mín,
nauð að þurfa að sofa saman.

viðlag
Aftur er ég svekktur
út í tilveruna, þar á meðal þig.
Aftur er ég beiskur,
hvað á að gera við ræfla eins og mig?

Annað glóðarauga, eitt tvö spor í munnvikin,
klessukeyrði mótorhjólið.
Eyrað illa rifið, eitt tvö högg á nefbroddinn,
alltaf sama vandamálið.

viðlag

Vissulega vafra ég í vondum félagsskap
svo ég skammast mín, ég skammast mín,
ó, hvað er að bera mig burtu frá þér, vina, burt frá þér.
Samt sem áður grunar mig og gettu hvað það er,
að ég elski þig, ég elska þig,
ó, bara að ég rataði aftur til þín, vina, heim til mín.

[á plötunni Eins og skepnan deyr – úr kvikmynd]