Án þín – með þér

Án þín – með þér
(Lag / texti: Jón Múli Árnason / Jónas Árnason)

Án þín, ég verða myndi voðalegur róni
vestur hér á fróni.
Án þín, ég sökkva myndi í sukk og svínaríið í.
Því þú mín auðna ert, og allt er kalt og ber
og allt er einskis vert, án þín, án þín.

Án þín, ég sé ei lengur sólarljósið bjarta,
sinni fegurð skarta.
Án þín, ég gleðst ei þó að vorið skrýði skóg og mó.
Það anga engin blóm og engin stjarna skín
og allt er auðn og tóm án þín.

Með þér, ég vildi yfir Arabíu fara
eða Saha-hara.
Með þér, ég óttast myndi hvorki krókódíl né fíl
og ein með börn og bú í bænum Timbúktú,
ég una myndi mér með þér, með þér.

Með þér, ég eflaust gæti unnið heiminn sjálfan,
í það minnsta hálfan.
Með þér, ég arkað gæti yfir Norðurpól um jól
og undir ís og snjó í ástarsælli ró,
ég una myndi mér með þér.

[m.a. á plötunni Lög Jóns Múla Árnason – ýmsir]