Englar

Englar
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Andartak í myrkri og þögn,
augnablik, ein agnarögn.
Nokkur orð að lokum og dulítið bros.
Sjá, það kviknaði ljós.
Fyrst um sinn stólar og borð,
síðar meir tvö atviksorð.
Eftir það, öll árin í aldanna skaut,
já, og börnin á brott.

viðlag

Þú og ég, við verðum englar
eða árar bæði tvö.
Þangað til við skulum lifa
þangað til og njóta þess.

Það var kalt, en síðan svo heitt,
það var allt, svo ekki neitt.
Skin og skúr, og óvíst hvert framhaldið er
en það kemur í ljós. …kemur í ljós…
Birtu brá, skörp voru skil,
svo á ný birt’aftur til.
Enginn veit hvað verður um okkur í nótt.
En það mun koma í ljós.

viðlag

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Gullna hliðið]