Láttu mig vera

Láttu mig vera
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Það er af sem áður var,
annar heimur en í gær.
Þó ég losi um ýmis leyndarmál
er ég sáralitlu nær.
Andi minn er opið sár
og ég engist um af kvöl.
Eftir umhugsun bind ég endahnút,
ég á enga aðra völ.

Ég mun ekki leggja á herðar þínar fleiri lóð.
Ég mun ekki gera þér annan grikk,
því lífið liggur við.

viðlag
Láttu mig vera, leiktu við aðra en mig.
Láttu mig vera og losaðu um.
Láttu mig vera, leystu þig viðjunum úr.
Láttu mig vera og lifðu’ upp á nýtt.

Það er ólga inni í mér
og ég ærist smátt og smátt.
Ég er umvafinn öllum orðunum
en ég segi ósköp fátt.
Þessi sál er kaunum sett
eftir samviskunnar bit.
Það er ótrúlegt eftir allt sem var
að þú ennþá hafir vit.

Ég mun ekki leggja á herðar þínar fleiri lóð.
Ég mun ekki gera þér annan grikk,
því lífið liggur við.

viðlag

Hann var dimmur þessi dagur,
þú mátt dæma það á mig.
Það mun rísa annar fagur,
já – þú munt finna þig, og feta nýja leið.

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Sálin hans Jóns míns]