Laugardagskvöld

Laugardagskvöld
(Lag / texti: erlent lag / Magnús Ásgeirsson)

Það var kátt hérna um laugardagskvöldið á Gili,
það kvað við öll sveitin af dansi og spili.
Það var hó, það var hopp, það var hæ.
Hann Hofs-Láki æringi austan af landi
þar úti í túnfæti dragspilið þandi..
Hæ dúdelí dúdelí dæ.

Þar var Dóra á Grund, hún er forkunnarfögur
og fín, en af efnunum ganga ekki sögur,
hún er glettin og spaugsömg og spræk.
Þar var einþykka duttlungastelpan hún Stína
og hún stórlynda Sigga og Ása og Lína
og hún María litla á Læk.

Þar var Pétur á Gili og Gústi á Bakka,
tveir góðir, sem þora að láta það flakka
og að stíga við stúlkurnar spor.
Þar var Dóri í Tungu og Bjössi á Barði
og bílstjóri úr Nesinu og strákur frá Skarði
og hann Laugi sem var þar í vor.

Og þau dönsuðu þarna í dynjandi galsa
og þau dönsuðu polka og ræla og valsa
svo í steinum og stígvélum small
og flétturnar skiptust og síðpilsin sviptustu
og svunturnar kipptust og faldarnir lyftust
og danslagið dunaði og svall.

Inni í döggvotu kjarri var hvíslað og hvískrað
og hlegið og beðið og ískrað og pískrað
meðan hálfgagnsætt húmið féll á.
Þar var hlaupið og velst yfir stokka og steina
og stunið og hjúfrað í laufskjóli greina.
Sértu að hugsa um mig, hafðu mig þá.

Yfir byggðinni stjörnunótt blikaði fögur,
yfir blátæru vatni með laufskógakögur
lá gullið og vaggandi glit
og frá birki og smára og bliknandi töðu
frá brekkum og grundum og túni og hlöðu,
lagði áfengan ilm fyrir vit.

Og refur með gaggi tók undir við óminn
og andvaka krummi að brýna tók róminn
en þau hjúin þa heyrðu það ei.
En “krunk” heyrðist bergmál í Selfjalli segja
og sem svar við hans Hofs-Láka dúdelídeia,
kom dúdelí dúdelí dei.

[m.a. á plötunni MA kvartettinn og Smárakvartettinn á Akureyri – Úrvals sönglög]