Ströndin

Ströndin
(Lag / texti Guðmundur Jónsson)

Þýður blær af hafi kemur og vekur minningar,
er við hittumst fyrsta kvöldið út með sjó.
Augu þín þau sögðu margt, þau lýstu þinni sál.
Og við samleið áttum ofurlitla stund.

viðlag
Komdu með mér, komdu með mér
á ströndina.
Komdu með mér, komdu með mér
á ströndina.
Og byrjum frá byrjun á ný.

Hvessa tók í sjávarmáli og flæddi óðar að.
Ísköld örlögin við réðum ekki við.
Áttum ekki samleið lengur og fórum okkar leið
en innst í hjarta mínu sá ég eftir þér.

viðlag

Er ég heyri ölduniðinn ég hugsa oft til þín
og ég kreppi hnefann reiður út í sjálfan mig.
Sandurinn í glasinu hann rennur brátt sitt skeið.
Út við hafið bláa ég valdi mína leið.

viðlag

[á plötunni Sálin hans Jóns míns – Hvar er draumurinn?]