Svartir fingur

Svartir fingur (16.05 1983)
(Lag / texti: Guðmundur Jónsson / Stefán Hilmarsson)

Svartir fingur við flygilinn.
Fannhvít klæði og söngvarinn
hefur fólkið í hendi sér.
Horfir yfir salinn, og samtímis í augu mér.
„Feður, mæður, stokkum spil.
Systur, bræður, við megum til.
Bugumst ei, hvergi hvika má.
Það er brýnt að átta sig á því hvað hér gengur á.

viðlag
Það þarf að snúa við blaðinu  og dæminu.
Það þarf að taka til hendinni af alefli.“
Hann ítrekar: „Það þarf að söðla um.
Það þarf að byrja‘ upp á nýtt.“

Handan mæra er maðurinn,
meira og annað en líkaminn.
Og hann mælir og meinar það:
„Mjög er brýnt að átta sig á því hvað hér amar að.“
Sennilega erum við ennþá stödd á sama stað.

viðlag
„Það þarf að snúa við blaðinu og dæminu.
Það þarf að taka til hendinni af alefli.
Við skulum breyta og brúa bil, við megum til.
Við skulum útrýma afbrýði með ástinni.“
Ég árétta: Við skulum söðla um.
Það þarf að byrja‘ upp á nýtt.

„Það þarf að söðla um, eflast í andanum“.
Við skulum byrja‘ upp á nýtt.

[m.a. á plötunni Sálin hans Jóns míns – Gullna hliðið]