Tívolí

Tívolí
(Lag / texti: Sigurður Bjóla)

Þar brosti vorið með perur í trjánum,
svifu‘ um garðinn, Veiga og Jón
með munninn fullan af hundasúrum,
veltu vöngum, skelltu‘ í góm.

Við sigldum höfin í hljóðlátum draumi,
lyftum glösum í París og Róm,
þú varst Jane og ég var Tarzan,
að kvöldi dags var pyngjan tóm.

Í Vetrargarðinn þeir lögðu arðinn
er sumarið var fyrir bí
– Tívolí, Tívolí lí lí lí,
– Tívolí, Tívolí, Tívolí lí lí,
er sumarið var fyrir bí.

Sóló

Í Vetrargarðinum þeir lögðu arðinn
er sumarið var fyrir bí.

Svo liðu árin, þeir lokuðu‘ einn daginn,
settu‘ upp skilti Gunnar og Geir,
keyptu draslið og seldu draslið,
þangað kemur enginn meir.

Í varnargarðinn þeir lögðu arðinn,
sumarið var fyrir bí,
Tívolí, Tívolí lí lí lí,
– Tívolí, Tívolí, Tívolí lí lí,
er sumarið var fyrir bí.

[m.a. á plötunni Stuðmenn – Tívolí]