Draumanætur
(Lag / texti: Daníel Friðjónsson / Sigríður Sigurðardóttir)
Gægist glugga á
gælin lífsins draumanótt,
vetur víkur frá
vorblær heilsar ofurrótt.
Breidd´út breiða faðminn þinn
bjarta vorsins vökunótt
svæfðu litla ljúflinginn
ljúft hann megi dreyma rótt.
Kemur haustsins kul
kyrrlát heilsar rökkurnótt,
dimmblá nóttin dul
drauma geymir gnótt.
Hjartans heitu bál
hljóðlát tendrum þessa nótt,
lífsins leyndarmál
leynt þá geymast hljótt.
Vetur tekur völd
værukær er sérhver nótt,
dimmu, dökku kvöld
dýrðlega þá svæfa drótt.
Boli kaldur bítur kinn
bjarta tunglskins töfranótt,
ljósin jóla lýsa inn
ljúft þá verður undur fljótt.
Vorbjarta vökunótt,
sólskinsbjarta sumarnótt,
dimmblá draumanótt,
tunglskinsbjarta töfranótt.
Allar eignist þið
óskir vonir draumagnótt,
þess sem þráir frið
þögla væra unaðsnótt.
Býð ég þér í bæinn minn
bjartri ljúfri hverri nótt,
er svæfir litla ljúflinginn
ljúft hann megi dreyma rótt.
[af plötunni Danshljómsveit Friðjóns Jóhannssonar – Austfirskir staksteinar III]














































