Ég meyjar á kvöldin kyssi (Þjóðhátíðarlag 1988)
(Lag / texti: Ólafur M. Aðalsteinsson / Guðjón Weihe)

Undrin gerast enn þá hér í Dalnum,
allt sem lifir tekur gleðisprett.
Undir fótinn hrundin gefur halnum
hiklaust bak við lýstan Fjósaklett.

Með ástarheitum kossaflaum er kannað
hvort að þeim sé Amorsörin send.
Þegar kvöldar skeður eitt og annað
enda dyggðagatan þokukennd.

Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.

Meðan kvenmannslend í dansi dillast
og drukkin er hin guðdómlega saft.
Hvergi betra vinur er að villast
því vífin hafa dulinn segulkraft.

Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.

Þegar kulna klettabálsins glæður
og komin er hin ljúfa næturró.
Gamla drauma skoða mæddar mæður
og mörgum þeirra verður um og ó.

Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi,
kitla og tra, la, la,la.
Ég meyjar á kvöldin kyssi
og tra,la,la,la.

[af smáskífunni Greifarnir – Ég meyjar á kvöldin kyssi]