Halabalúbólei
(Lag / texti: erlent lag / Jónas Árnason)

Já, afreksmaður hann Óli var.
Halabalúbólei.
Halabalabalúbólei.
En einkum þó við kvennafar.
Halabalúbólei.

Já, margar fékk hann konur kysst.
Hann kyssti þær allar af sannri list.

Og ein var sænsk og ein var dönsk.
Og ein var bæði þýsk og frönsk.

Og ein hét Sally Summergate.
Og Sally var bæði stór og feit.

Hjá Sally þeirri sæll hann var.
Því Sally átti stóran bar.

Hann eina nótt hjá Olgu svaf
í Ódessu við Svartahaf.

Hún gáfuð var og reynslurík
og ræddi við hann um pólitík.

Hann heillaði líka fagrar frúr
á Formósu og Singapúr.

Þær hétu sumar Singling
og sumar Tingadingaling.

En heim um síðar leið hans lá.
Og Láru Boggu hitti hann þá.

Hún fór með Óla austur á land.
Og uppúr því varð hjónaband.

Með Bobbu sinni býr hann þar.
Og búið með allt kvennafar.

[m.a. á plötunni Svona var 1965 – ýmsir]