Kona
(Lag / texti: Steinar Gunnarsson / Bjarni Tryggvason)

Kona, kannski á ég þrek
klórandi í bakkann, ég óttann burtu rek.
Kona, þú kemst aldrei að því
hvers vegna á eftir, ég baki í þig sný.

En ég veit, þótt aðrir segi ei neitt,
þú varst eins og vín
sem að morgni dags var neytt.
Með frystan mótal verð að fara,
flý ég myrkrið það skeði ekki neitt.

Andlit, látlaust líða hjá,
lama vitund mína, viljann til að sjá.
Andlit, ógnandi og ör,
æpa á lygar, eftir öll mín svör.

En ég veit, þótt aðrir segi ei neitt,
þú varst eins og vín
sem að morgni dags var neytt.
Með frystan mótal verð að fara,
flý ég myrkrið það skeði ekki neitt.

[m.a. á plötunni Súellen – Ferð án enda]