Þorvaldur Halldórsson

Tónlistarmaðurinn Þorvaldur Halldórsson er látinn, rétt tæplega áttræður en hann lést eftir nokkur veikindi – hann hafði verið búsettur á Spáni um hríð.

Þorvaldur Halldórsson var fæddur á Siglufirði haustið 1944 og hóf þar tónlistariðkun sem gítar- og klarinettuleikari en á menntaskólaárum sínum á Akureyri hóf hann að syngja með Busabandinu og síðar Hljómsveit Ingimars Eydal og fleiri sveitum. Með Ingimari sló hann í gegn með laginu Á sjó sem síðan varð eins konar einkennislag Þorvaldar en fleiri vinsæl lög með honum fylgdu í kjölfarið á smáskífum hljómsveitarinnar og sólóplötu s.s. Hún er svo sæt, Mig dregur þrá, Sumarást, Ég tek hundinn, Ég er sjóari og Sailor á Sánkti kildu svo dæmi séu nefnd, sum laganna söng hann ásamt Helenu Eyjólfsdóttur en hann var lengstum einnig bassaleikari hljómsveitar Ingimars.

Þorvaldur fluttist suður yfir heiðar snemma á áttunda áratugnum en minna fór fyrir honum á tónlistarsviðinu eftir það. Hann starfaði um tíma með hljómsveitinni Pónik og gaf út nokkrar sólóskífur, sumar þeirra innihéldu kristilega tónlist en hann var virkur um tíma í flutningi á kristilegri tónlist. Þegar tónlistarhátíðir sem settar voru á svið á Broadway og fleiri stöðum til að minnast tónlistar eldri kynslóðanna kom hann margsinnis fram á þeim til að syngja gömlu slagarana.

Þorvaldur bjó lengi á höfuðborgarsvæðinu og um tíma einnig í Vestmannaeyjum og á Selfossi en hann hafði verið búsettur á Torrevieja á Spáni um nokkurt skeið er hann lést nú í byrjun vikunnar.

Hér má lesa meira um Þorvald og tónlistarferil hans.