Þú ert vagga mín haf
(Lag / texti: Freymóður Jóhannsson / Reinhardt Reinhardtsson)

Þú ert vagga mín, haf.
Hvergi værar ég svaf,
hvergi vordaga sælli ég naut.
Við þinn bládjúpa barm
grét ég burtu minn harm.

Ég var barn þitt í gleði og þraut.
Hvort sem brosir þín brá,
eða brimhvít og há
rís þín bára í stormanna gný,
ber mig brennandi þrá
út á svellandi sjá
og þú syngur mér ljóð þitt á ný.

Eins og ólgandi blóð
er þitt lag og þitt ljóð,
þrungið lífi og voldugri þrá
til að rísa frá smæð
upp í himnanna hæði
þar sem heiðríkjan vaggar sér blá.
Þegar stórviðrið hvín
fegurst faldur þinn skín
og úr fjötrunum andi þinn brýst.
Eins og stormbarið strá
nötra strandbjörgin há,
er þú stríðandi hæðirnar rist.

[m.a. á plötunni Vilhjálmur Vilhjálmsson – Dans gleðinnar]