Feika brosið
(Lag / texti: Jökull Breki Arnarson / Jökull Breki og Fannar Ingi Friðþjófsson)

Augnaráð sem fær mig til að stoppa’ og staldra við.
Mega fallegt hár með lokka sem að ganga við.
Ég hitti þig í villtum draumum mínum allar nætur.
Þú snertir mig og heilsar mér þegar ég fer á fætur.
Ég læt ekki undan fyrr en ég fæ loksins svar frá þér.
Yfirleitt þá þarf ég ekki að standa í ströngu hér.
Finnum stað og stund og ég má kannski koma inn.
Snertumst, kyssumst, finnum líkama‘ okkar skinn við skinn.

Feika brosið
svo þú sjáir mig,
svo þú viljir mig.
Feika brosið
svo þú skynjir mig,
svo þú finnir mig.
Hversu oft við
erum nálægt því,
erum næstum því.
Feika brosið
svo þú skynjir mig,
svo þú finnir mig.
Feika brosið
svo þú sjáir mig,
svo þú viljir mig.
Hjarta brotið
því þú vilt mig ei,
sendir mig einan heim.
 
[af plötunni Hipsumhaps – Best gleymdu leyndarmálin]