Hörður Bragason

Tónlistarmaðurinn Hörður Bragason á eins og margir af hans kynslóð tónlistarferil sem spannar afar fjölbreytilegt svið, allt frá pönki til kirkjutónlistar og auðvitað allt þar á milli. Hann þykir jafnframt með skrautlegri karakterum í tónlistinni og fjölbreytileiki tónlistarferils hans ber líklega vitni um að hann tekur að sér hin ólíkustu hlutverk og verkefni.

Hörður er Reykvíkingur, fæddur árið 1959 og var á unglingsárum kominn á fullt í tónlist og öðrum listgreinum, hljómborð voru líklega hans hljóðfæri allt frá upphafi og hann starfaði í unglingahljómsveitum eins og Lucifer, Minipops og Maximals, og pönksveitinni Þvag sem var með allra fyrstu slíkum hér á landi. Hann gekk til liðs við hljómsveitina Amon Ra árið 1979 en sú mæta austfirska sveit starfaði líklega þá á höfuðborgarsvæðinu.

Í kringum 1980 hóf Hörður skólagöngu sína í Myndlista- og handíðaskóla Íslands en þar átti eftir að ganga á ýmsu, innan nýlistadeildarinnar starfaði hann með Hljómsveit Ellu Magg en þar var einnig stofnuð gjörningasveitin Bruni BB sem var vægast sagt umdeild hljómsveit og er m.a. fræg fyrir hænsnaslátrun og fleiri uppákomur sem myndaðar voru fyrir kvikmyndina Rokk í Reykjavík. Framlag sveitarinnar varð til þess að Hörður var rekinn úr skólanum en mun hafa fengið að ljúka námi síðar án umsagnar, hann hlaut mörgum árum síðar sekt fyrir brot á dýraverndunarlögum og mátti líklega ekki eiga dýr eftir það.

Í kjölfarið fór minna fyrir Herði um skeið, hann sendi frá sér kassettu árið 1983 sem bar heitið Nýmjól og ku vera einhvers konar jólaútgáfa – hugsanlega í samstarfi við Pjetur Stefánsson, hann starfaði um skeið með Rósenberg kvintettnum og Tónabræðrum en þær sveitir voru skyldar fjöllistahópnum Oxsmá sem Hörður var einnig í sem bassa- og hljómborðsleikari, sú sveit átti eftir að láta nokkuð að sér kveða með plötu árið 1985 en sendi reyndar frá sér fleiri afurðir s.s. stuttmyndir o.fl.

Um tíma starfaði Hörður töluvert við leiksýningar, s.s. við uppfærslur framhaldsskóla á leikritum og söngleikjum hjá t.d. Fjölbrautaskólanum í Breiðholti (þar sem hann hafði sjálfur verið við nám) og Verzlunarskóla Íslands en einnig fyrir leikfélög eins og t.a.m. Leikfélag Hafnarfjarðar, hann var þar bæði í að halda utan um tónlistarstjórn sem og að útsetja og að semja tónlist.

Hörður starfaði áfram með hljómsveitum og hann var meðlimur hljómsveitarinnar Blúsbræðra sem starfaði 1987 og var nokkurs konar undanfari fyrir Sálina hans Jóns míns sem átti eftir að verða stofnuð upp úr sveitinni, en næsta hljómsveit sem eitthvað kvað að var hin fjölmenna Júpíters en hún vakti töluverða athygli um og upp úr 1990 og sendi frá sér plötuna Tja tja árið 1992. Þá hafði hann viðkomu um tíma í hljómsveitinni Vinum Dóra.

Hörður hafði um þetta leyti skapað sér nafn sem hljómborðsleikari og hann hóf að leika á plötum hjá hinum og þessum listamönnum og hljómsveitum, hér má nefna Síðan skein sól, Megas, Langa Sela og Skuggana, Formaika, Lipstick lovers, Pál Óskar og Milljónamæringana og Valdimar Örn Flygenring.

Hörður Bragason

Um miðjan tíunda áratuginn urðu ákveðin þáttaskil á tónlistarferli Harðar þegar hann hóf að stjórna kórum og leika undir hjá þeim. Hann stjórnaði Gaflarakórnum í Hafnarfirði um tíma og litlu síðar hófst samstarf hans við Guðjón Halldór Óskarsson kórstjóra úr Rangárvallasýslu sem stjórnaði Kvennakór Hafnarfjarðar og eldri kór Þrasta í Hafnarfirði en Hörður gerðist undirleikari kóranna á tónleikum auk kóra sem Halldór stjórnaði í Rangárþingi, s.s. Karlakórs Rangæinga, Barnakórs Oddakirkju og síðar einnig Samkórs Rangæinga allt til ársins 2000, og lék þá einnig undir á plötum tengdum þeim störfum.

Hörður starfaði um tíma sem organisti í Hafnarfjarðarkirkju áður en hann gerðist svo organisti og kórstjórnandi við Grafarvogskirkju en hann átti eftir að starfa þar á árunum 1996 til 2008, auk annarra starfa við Grafarvogskirkju, kórar kirkjunnar áttu eftir að gefa út plötur og þar kom Hörður vitanlega við sögu sem stjórnandi og undirleikari. Stundum lék hann á harmonikku við guðsþjónustur og oft var sett saman hljómsveit fyrir messuhaldið, þeirra á meðal má nefna Bræðrabandið svokallaða sem hann starfrækti með Birgi bróður sínum sem spilaði á bassa, en Hjörleifur Valsson var þar einnig – sú sveit lék margsinnis einnig í æðruleysismessum í Dómkirkjunni. Í spilamennskunni í Grafarvogskirkju lék stundum systir þeirra Birgis, Bryndís sem og Steinunn dóttir Harðar (Dj flugvél og geimskip) en þær léku á fiðlur – og reyndar hefur Hörður einnig leikið á plötu Steinunnar – Nótt á hafsbotni. Kór Grafarvogskirkju er fyrst og fremst kirkjukór en hann hefur einnig komið að annars konar verkefnum undir stjórn Harðar, t.a.m. söng hann á plötu Gunnars Þórðarsonar sem kennd er við Brynjólfsmessu.

Samhliða organistastörfum og kórstjórn átti Hörður eftir starfa áfram með hinum og þessum hljómsveitum en tvær þeirra hafa staðið nokkuð upp úr hvað almenna athygli og vinsældir varðar. Annars vegar er um að ræða sýrupolkasveitina Hringi sem hafði reyndar verið stofnuð í kringum 1990 en komst ekki almennilega af stað fyrr en um miðjan tíunda áratuginn og sendi frá sér tvær plötur í kringum aldamótin (aðra ásamt söngkonunni Möggu Stínu) en sveitin starfaði langt fram á annan áratug aldarinnar. Hins vegar er það hljómsveitin Organ Quartet Apparat eða Orgelkvartettinn Apparat sem var stofnaður undir lok 20. aldarinnar og er reyndar enn starfandi þegar þetta er ritað, sú sveit hélt t.a.m. stóra tónleika í tónlistarhúsinu Hörpu vorið 2025 ásamt hljómsveitinni Ham undir yfirskriftinni Hamparat og hafði þá nýlega einnig haldið tónleika í samstarfi við Dómkórinn. Apparat hefur gefið út bæði breiðskífur og smáskífur.

Hörður með nikkuna á lofti

Aðrar sveitir sem Hörður hefur starfað með á þessari öld eru Strengir (í byrjun aldarinnar), Hljómsveit Harðar Bragasonar sem gaf út jólaplötu ásamt Möggu Stínu árið 2006, og Hópreið lemúranna sem starfaði í kringum minningartónleika árið 2008 um Þorgeir Rúnar Kjartansson (d. 1998) sem hafði m.a. verið í Júpíters með Herði en Hörður var jafnframt tónlistarstjóri tónleikanna. Hörður samdi jafnframt lög við sálma Þorgeirs sem fluttir voru á tónleikunum. Þá hefur Hörður starfað með hljómsveitunum Sjálfsvorkunn og Heklu síðustu árin auk þess sem hann hefur komið fram með eigin hljómsveit undir nafninu Smurjón, m.a. á Iceland Airwaves. Hljómsveitin Júpíters var einnig endurreist árið 2009 og hefur komið fram stöku sinnum á síðustu árum.

Þá er enn ónefnt tónleikasamstarf Harðar við ýmsar hljómsveitir og tónlistarfólk síðustu áratugina, hér má nefna dúettinn Súkkat, Caput hópinn, Megas, Hljómeyki og tónlistarhópinn Kötlu en hann hefur jafnframt komið við sögu á plötum þessara listamanna og fleiri.

Eftir að Hörður hætti störfum við Grafarvogskirkju 2008 hefur hann fengist við hitt og þetta tengt kórstjórnun og orgelleik, hann hefur t.d. leikið undir hjá Lögreglukórnum í Reykjavík, stjórnað Nýlókórnum svokallaða og leyst af í Grafarvogskirkju, Dómkirkjunni, Fríkirkjunni í Hafnarfirði o.fl. Í gegnum tíðina hefur hann jafnframt tekið að sér „öðruvísi“ hliðarverkefni í tónlistinni, leikið á skemmtara á tískusýningum og þess háttar, tekið þátt í gjörningum og uppákomum á vegum Nýlistasafnsins og þannig mætti áfram telja.

Sem fyrr segir þykir Hörður skemmtilegur karakter en er e.t.v. ekki alltaf sá áreiðanlegasti þegar kemur t.d. að stundvísi. Honum er ágætlega lýst í umfjöllun um Kvennakór Hafnarfjarðar í Fjarðarpóstinum haustið 1998 þar sem segir; „Hörður Bragason er organisti í Grafarvogskirkju og fyrrverandi pönkari enda bráðskemmtilegur persónuleiki sem mætir alltaf á síðustu stundu, hafandi verið að villast og ruglast á kirkjum, nóturnar tvístrast allt í kringum hann en svo spilar hann eins og engill og finnst það rosalega gaman. Fær stundum að spila sóló og steingleymir að hætta ef stjórnandinn slær ekki af.“ Svo mörg eru þau orð.

Efni á plötum