Stúlkan mín er mætust
(Lag og texti: Jón Múli Árnason / Jónas Árnason)

Stúlkan mín er mætust
meyja og kvenna.
Sveinar ástaraugum
á eftir henni renna.

Og þeir allir saman
á öndinni standa
yfir því hvert afbragð
hún er til munns og handa.

Dável samansett hún er.
Silkimjúk og nett hún er.
Lipur, grönn og létt hún er.
Laus við svik og prett hún er.

Ég mun alla ævi
iðka þann vana
kátur kvölds og morgna
að kyssa og faðma hana.

[m.a. á plötunni Út í vorið og Signý  – Öll tilveran sindraði af sól]