Sönghópurinn Emil og Anna Sigga

Á síðasta hluta tuttugustu aldarinnar var starfræktur sönghópur – misstór og með hléum, sem skemmti með fjölbreytilegum söng allt frá Bítlunum til Bach, undir nafninu Sönghópurinn Emil og Anna Sigga.

Haustið 1985 var sönghópurinn stofnaður sem kvartett og voru upphaflegir meðlimir hans þeir Bergsteinn Björgúlfsson tenór, Snorri Wium tenór, Sigurður Halldórsson kontratenór og Ingólfur Helgason bassi, kvartettinn átti sér reyndar einhverja lengri forsögu – jafnvel aftur til 1981 en einhver hluti hans hafði þá starfað saman.

Hópurinn skemmti strax nokkuð í minni samkvæmum og þegar systir Ingólfs, Anna Sigríður Helgadóttir bættist í hann tóku þau upp nafnið Kvartettinn Emil og Anna Sigga en ekki er ljóst hvaðan Emil nafnið kom – hugsanlega var um að ræða einhverja skírskotun í Emil í Kattholti. Með Önnu Siggu varð tónlistarflutningurinn mun fjölbreyttari og sönghópurinn skemmti töluvert um veturinn, kom þá m.a. fram í sjónvarpsþættinum Unglingarnir í frumskóginum. Árið 1986 bættist Sverrir Guðmundsson tenór í hópinn og þar með tók hann upp nafnið Sönghópurinn Emil og Anna Sigga, um haustið héldu þau í fyrsta sinn sjálfstæða tónleika.

Emil og Anna Sigga störfuðu ekki alveg samfleytt enda voru meðlimir hópsins uppteknir við önnur verkefni, í námi og slíkt og eftir um tveggja ára hlé birtist hópurinn aftur haustið 1988 en staldraði þá reyndar stutt við, Snorri tenór var þá í námi í Austurríki og var e.t.v. stærsta ástæðan fyrir slitróttu samstarfi á þessum tíma en hópurinn birtist svo aftur í ársbyrjun 1990 eftir annað fremur langt hlé og virðast þá aðallega hafa flutt klassísk söngverk, þá söng hópurinn í fyrsta sinn við undirleik hljóðfæraleikara en fram að því höfðu þau sungið a capella eða án hljóðfæra. Ekki er ljóst hverjir skipuðu Emil og Önnu Siggu á þessum tíma en skipan hópsins hefur væntanlega verið með svipuðu sniði.

Vorið 1993 birtist Sönghópurinn Emil og Anna Sigga enn og aftur eftir nokkurt hlé og var þá sextett þeirra Önnu Sigríðar, Sigurðar, Sverris, Bergsteins, Ingólfs og Skarphéðins Þ. Hjartarsonar sem þá var kominn í stað Snorra. Í hönd fór líklega virkasta tímabilið í sögu hópsins en þau sungu töluvert mikið um sumarið, m.a. oft á Sólon við Bankastræti en fóru einnig í söngför norður í land og lögðu þarna áherslu á léttara popp og rokk sem þau útsettu sjálf, og líklega var Skarphéðinn þar fremstur í flokki. Daníel Þorsteinsson píanóleikari var þarna um tíma fastur undirleikari með sextettnum en hinir og þessir hafa leikið undir söng hans. Hópurinn starfaði nokkuð samfleytt nú til 1995 en þá tók við hlé þar til í ársbyrjun 1997 þar sem tók við nokkurra mánaða keyrsla en að því loknu lagðist söngurinn niður á nýjan leik. Sönghópurinn Emil og Anna Sigga kom svo fram á tónleikum í Salnum í Kópavogi vorið 1999 en hætti störfum líklega alveg eftir það og lýkur þar með sögu sönghópsins.