París norðursins

París norðursins
(Lag / texti: Svavar Pétur Eysteinsson)

Fögur fyrirheit á blússandi siglingu
á ullarnærfötum í grenjandi rigningu.
Stími heim í heiðardalinn,
góður strákur og vel upp alinn.

Mikið verður gott að knúsa kerlu
Erlu, Erlu, Erlu góðu Erlu.
Sem giftist mér því ég kunni að skaffa,
sjómaður og sonur hans Haffa.

Hlakka svo til að hita börnin,
Maríu Hænu, Hafþór og Örninn.
Vinna upp tíma, klippa smá og líma
í eltingaleik fram að háttatíma.

viðlag
Hafið – ég þekki ekki annað.
Afi – var harðmenni annálað.
Mamma – sultuslök nunna.
Systir mín – Gunna þunna.
Brósi – var örugglega vangefinn.
Frændi – rændi mig æskunni.

En þegar heim er komið bíður mín flaskan
og á tröppunum stendur ferðataskan.
Erla góða, fór með vini á hestbak,
síðsti túr hann keyrði um þverbak.

En þegar botni er náð er bara að standa upp aftur,
þetta veit hver heilvita raftur.
Batnandi mönnum er best að lifa,
hinir geta bara étið hundaskít og slefað.

Viðlag

[m.a. á plötunni Prins Póló – Sorrí]